Nu in de winkel!

 

Gistermiddag in de Bijenkorf in Amsterdam was het dan zover, de lancering van het 6e Pink Ribbon magazine. Een spannend, feestelijk, maar vooral ook emotioneel moment. De lancering werd feestelijk geopend met een optreden van drie meiden die het nummer The circle of life zongen van Elton John.

Ambassadrice Quinty Trustfull die haar moeder verloor aan borstkanker presenteerde de lancering. Ze 
ontving onder andere hoofdredactrice Erika Arps op het podium, die vertelde over de boodschap van het thema “Circle of life”. “Het thema staat voor energie, verbondenheid, kracht en het doorgeven van generatie op generatie”.
Ook lingerie-ontwerpster Marlies Dekkers was bij de lancering. Ze was een van de vier dames die een ontwerp had gemaakt met als uitgangspunt het roze lintje. De resultaten van de ontwerpen waren stuk voor stuk prachtig en uniek en zijn terug te vinden in het magazine.

Samen met zangeres en model Giovanca onthulde Quinty Trustfull de cover van Pink Ribbon magazine 2009.
De cover wordt gesierd door Giovanca en ex-kankerpatiente Josephine die samen voor Pink Ribbon een modereportage deden.

Het magazine is vanaf vandaag in de winkels te koop voor €4,99 de gehele opbrengst gaat naar de stichting Pink Ribbon.

Dus ga snel naar de winkel en koop Pink Ribbon magazine en steun de strijd tegen borstkanker!

Lieve mensen wou iedereen bedanken voor de lieve mailtjes, hartverwarmende krabbels, en gebeden die er voor mij zijn gedaan.

 

Het gaat op dit moment aardig goed met mij.

Heb niet zo heel veel last van het litteken maar wel met het verwerken van het weten dat je kanker in je lijf hebt.

 

Heb in juli een afspraak voor controle staan  en verder heb ik nog andere afspraken staan voor eventuele onderzoeken.

 

Daar moet ik nu nog niet aan denken nu op dit moment...

Maar wil toch iedereen nog eens bedanken voor de steun en liefdevolle krabbels

het betekend heel veel voor me dat mensen aan me denken

en dat ze me bijstaan in deze moeilijke periode.

 

Toch wil mijn allerliefste man Johan even in het zonnetje zetten.

Hij heeft het samen met de familie behoorlijk moeilijk gehad, en hoge toppen en dalen gezien en meegemaakt maar we zijn samen heel erg sterk en gelukkig en zijn er toch weer samen uitgekropen.

 

Lieve Johan dank je wel voor je onvermoeibare inzet, je troost en bovenal je liefde zonder jouw was ik echt niet gekomen waar ik nu sta.

 

 

De spreuk hieronder (vorige Log) is speciaal voor ons.

 

 

 

Dikke kus

 

Jouw jolanda

(LIEFDE OVERWINT ALLES)

 

 

 

 

 

Wij kunnen voor elkaar een thuis zijn.

Als wij luisteren naar elkaar.

Als wij er mogen zijn zoals we zijn.

Als verdriet en spanning erkend worden.

Als kwetsbaarheid ruimte krijgt.

 

Een gebaar, een woord van begrip

Kan een thuis scheppen.

Thuis is meer dan een woning.

Thuis is meer dan tehuis.

Thuis is meer dan een onderkomen.

 

Thuis is mensen die elkaar verstaan.

Thuis is mensen die elkaar steunen.

Soms is thuis ook dat heimwee,

dat diepe verlangen eens thuis te zullen

komen waar geen pijn en geen verdriet,

geen eenzaamheid en vervreemding meer zal zijn.

 

 

Hallo allemaal,

zoals ik in het vorige stukje al schreef ben ik gelukkig wel geopereerd

de 16de.

De operatie op zich vond ik wel meevallen was wel heel erg rustig toen ik naar het ziekenhuis toe moest dus dat scheelde al wel.

De tumor is in zijn geheel weg gesneden maar de wond is heel erg diep en lang (30cm).

Was na de operatie niet misselijk of zo en mocht al snel iets eten... en mocht ook daarna snel naar huis toe gelukkig.

 

 Gisteren 23 februari hebben we te horen gekregen dat de tumor 

kwaadaardig was...

Dan krijg je klap voor je hoofd hoor...

Om het zekere voor onzekere te nemen krijg ik nog bestraling in groningen.

Hoe langen wanneer is nog niet bekent.

Wel was bekent dat de hechtingen er nog niet uit mochten, omdat er nog te veel spanning op de wond staat, maar ja heb liever de hechtingen er nog wat langer in dan dat ik straks met een gesprongen wond rondloop.

Al met al een roerige tijd nu.

We hopen en bidden tot God dat we straks in wat rustig vaarwater komen.

 

 

Lieve Allemaal,

 

zoals jullie allemaal hebben kunnen lezen gaat het niet echt goed met mij.

wil het een en ander even toelichten.

Heb 2 x een bedrijfs ongeval gehad.

Er is 2x achterop mij gereden( ben taxichauffeusse)

Daardoor heb ik klachten overgehouden in mijn rug en nek.

Dat is al een beetje beter nu maar ik had een kleine vetbult onder mijn schouder boven mijn borst dat is uit gegroeit tot een tumor.

Dit is waarschijnlijk gekomen door wrijving van de gordel die ik toen om had.

Die tumor daar zou ik gisteren aan geopereerd worden maar dat is niet doorgegaan

omdat ik iets verhooging had en ik was neusverkouden.

De datum werd toen de 10de van deze maand.

Moest wel even naar de dokter toe om te vragen of ik misschien iets kon krijgen dat het wat sneller over was.

Nu denkt de dokter dat ik waarschijnlijk voorhoofdsholte ontsteking heb...

en heb nu een antibiotica gekregen.

Maar nu komt het...

De laatste tablet moet ik in nemen op de dag dat ik geopereerd moet worden.

En dat mag niet samen met de narcose.

Dus is de datum onder voorbehoud verschoven naar maandag de 16de...

Laten we hopen dat het dan wel doorgaat....

 

 

 

Hallo lieve mensen...

Wil iedereen bedanken voor de lieve reacties die ik heb gehad van jullie

Dat heeft me heel erg goed gedaan ....

Het gaat op dit moment redelijk goed met me en met mijn moeder ook ze mag gelukkig alles weer doen na bijna 4 weken.

De heup is weer goed aan elkaar gegroeid dus dat is goed nieuws.

Ik ga dinsdag naar de dokter toe voor fysio en heb nog een grote bult net onder mijn schouder aan de voorkant.

En ik heb een verdikking in hals daar wil de dokter ook even naar kijken wel spannend allemaal maar ik voel me wel heel goed heb geen pijn gelukkig.

Werk ook al weer voor 65% dus het gaat de goeie kant op.

 

Zo dit was weer even een update van wat er allemaal speelt in mijn leventje.

 

Zo heb je niks en zo heb je alles....

 

Maar daar komen we ook wel weer te boven.

 

Veel liefs Jolanda

Hallo Allemaal,

wou jullie even laten weten dat ik nog wel leef hoor

Ben voor de tweede keer van achter aangereden eerste keer was in oktober en de tweede keer was op 25 november er waren meerdere auto's bij betrokken en ik was de voorste...

En dat is zeker geen pretje kan ik je zeggen...

Heb weer meer last van mijn nek en rug.

En als dat nog niet genoeg is, is mijn moeder ook nog komen te vallen en heeft die de bekken/heup kom gebroken.

Dus het is allemaal een beetje te veel van het goede en daarom heb ik een poosje niets van laten horen.

Heb een goed gesprek gehad met Slachtofferhulp en die zeggen dat ik in ieder geval wel goed op weg ben met dingen verwerken enz enz.

Dus zal wel weer meer op het net te vinden zijn.

 

Groetjes Jolanda